سربازی اجباری، جنگ و شهادت

شهدای جنگ های اخیر «جنگ ۱۲ روزه» و «جنگ رمضان»، بیش از پیش نشانگر منسوخ بودن و ناکارآمدی طرح فعلی خدمت نظام وظیفه است. آمار های حدودی، نشانگر واقعیتی تلخ است: اصرار بر حفظ ساختار سنتی سربازی اجباری، تلفات انسانی جبران‌ناپذیری به همراه دارد.

آمار نگران‌کننده شهدای نیروهای وظیفه، مدرک روشنی بر آسیب‌پذیری بالای این نیرو‌ها در میدان نبرد است:


جنگ ۱۲ روزه
مجموع شهدای وظیفه» ۱۰۶ نفر

جنگ رمضان
پدافند ارتش»  ۳۲ نفر
گروه ۴۴ توپخانه ارتش اصفهان» ۳۲ نفر
گردان تکاوری ۱۰۷ بانه»۱۷ نفر
تیپ ۳۸۸ ایرانشهر» ۵ نفر
(آمار های جنگ رمضان به طور کامل اعلام نشده)


۱. عدم تناسب با جنگ‌های نوین

سربازان وظیفه حتی در دوران جنگ‌های کلاسیک نیز به دلیل فقدان آموزش‌های تخصصی طولانی‌مدت، تاثیرگذاری محدودی داشتند. و حتی بیشتر، در جنگ‌های نوین امروزی که مبتنی بر تکنولوژی‌های پیشرفته، برتری هوایی، پهپادها، کوادکوپترها و موشک‌های نقطه‌زن است، سربازان وظیفه نقشی جز «سیبل متحرک» نخواهند داشت.

۲. نبود تجهیزات، آموزش حرفه ای

نیروهای وظیفه غالباً بدون دریافت آموزش‌های حرفه‌ای و مستمر نظامی راهی یگان‌ها می‌شوند. ترکیب این ضعف آموزشی با کمبود تجهیزات حفاظتی و همچنین دریافت حقوقی ناچیز (کمتر از نصف دستمزد یک کارگر غیرمجاز)، انگیزه و توان این نیرو ها را کاهش می دهد.

۳. پوشش اشتباهات با ادبیات حماسی

استفاده از القاب ارزشمندی همچون «مدافع وطن» و «شهید»، اگرچه برای احترام جان‌باختگان ضروری است، اما نباید به سپری برای توجیه اشتباهات تصمیم‌گیری و فکری فرماندهان و مسئولانِ دخیل در امر نظام وظیفه تبدیل شود. تقدس‌بخشیدن به جان‌باختگان نباید مانع از نقد ساختاریِ سیستمی شود که این جوانان را با کمترین آمادگی به مسلخ می‌فرستد.

۴. وجود جایگزین‌های کارآمد و حرفه‌ای

با توجه به حضور نیروهای داوطلب ( نیروهای بسیجی مانند گردان فاتحین، امام حسن و امام علی) که از لحاظ سطح آموزش، در اختیار داشتن تجهیزات و انگیزه رزمی به مراتب برتر از نیروهای وظیفه هستند، و طرح هایی مانند سربازی حرفه ای ادامه طرح منسوخ سربازی اجباری هیچ توجیه منطقی و نظامی ندارد.

درنهایت

آمار تلفات نیروهای وظیفه در تقابل‌های نظامی اخیر ثابت می‌کند که طرح سربازی اجباری، نه تنها به ارتقای توان بازدارندگی کشور کمک نمی‌کند، بلکه به پاشنه آشیل نیروهای مسلح تبدیل شده است. گذر از این سیستم فرسوده به سمت «ارتش حرفه‌ای»، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت الزامی برای حفظ جان جوانان و ارتقای امنیت ملی در عصر جنگ‌های مدرن امروزی است.

پایگاه خبری اصل مردم