گواهی اسقاط؛ چرا نوسازی خودروهای فرسوده متوقف مانده است؟
اصلاحیه ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو با هدف تسریع در اسقاط خودروهای فرسوده و تأمین منابع نوسازی اجرا شده است؛ اما فاصله میان ارزش گواهی اسقاط و قیمت خودروی جایگزین، این فرآیند را با چالش مواجه کرده است.
مشکل اصلی اینجاست که افزایش بهای گواهی اسقاط، لزوماً قدرت خرید مالک خودروی فرسوده را افزایش نمیدهد. وقتی درآمد حاصل از اسقاط تنها بخش کوچکی از هزینه خرید خودروی جایگزین را پوشش میدهد، مالک عملاً میان حفظ خودروی فرسوده و پذیرش هزینه سنگین نوسازی قرار میگیرد.
بنابراین، اسقاط زمانی میتواند به یک مشوق واقعی تبدیل شود که در کنار آن تسهیلات ارزانقیمت، تخفیف خرید و حمایتهای مالی نیز وجود داشته باشد. در غیر این صورت، سیاست اسقاط از هدف اصلی خود یعنی خروج خودروهای فرسوده فاصله میگیرد و صرفاً به افزایش ارزش گواهیای منجر میشود که قدرت خرید کافی برای جایگزینی خودرو ایجاد نمیکند.
از این منظر، بازنگری ماده ۱۰ باید بر ایجاد تناسب میان ارزش گواهی اسقاط، قیمت خودروی جایگزین و توان مالی مالک متمرکز باشد؛ وگرنه قانون، سازوکار اسقاط را ایجاد کرده، اما امکان اقتصادی اجرای آن را برای مالک فراهم نکرده است.
بدون نظر! اولین نفر باشید